Fundacion Alzheimer Aruba: frontotemporale stoornissen worden nog vaak gemist
ORANJESTAD – Frontotemporale stoornissen worden op Aruba volgens Fundacion Alzheimer Aruba nog geregeld niet herkend of verkeerd gediagnosticeerd. De organisatie zegt dat het afgelopen jaar in de neuropsychologische praktijk regelmatig gevallen naar voren kwamen waarbij de aandoening aanvankelijk werd gemist of verkeerd werd behandeld.
Frontotemporale stoornissen, vaak aangeduid als FTD, treffen vooral mensen tussen ongeveer 45 en 65 jaar. Anders dan bij Alzheimer staat geheugenverlies niet altijd op de voorgrond. De aandoening kan vooral gevolgen hebben voor gedrag, taal en beweging.
Fundacion Alzheimer Aruba wil daarom meer bekendheid geven aan de symptomen en het verloop van FTD. Woensdagavond wordt in de Biblioteca Nacional in San Nicolas een gratis informatieavond gehouden onder de titel Descubriendo e Misterionan di Trastornonan Frontotemporal. De bijeenkomst duurt van 19.00 tot 21.00 uur.
Tijdens de bijeenkomst spreken dr. Jayburrt Dijkhoff namens Pashentnan di Aruba en drs. Melva Croes-Yánez namens Fundacion Alzheimer Aruba. Zij gaan onder meer in op het herkennen van symptomen, het verloop van de ziekte en de ondersteuning van patiënten en mantelzorgers. Ook patiëntenrechten komen aan bod.
Bruce Willis als bekend voorbeeld
De stichting gebruikt acteur Bruce Willis als bekend voorbeeld om aandacht voor de aandoening te vragen. Willis kreeg in 2023 de diagnose FTD. Volgens een recent interview waarnaar het persbericht verwijst, zegt zijn vrouw Emma Heming Willis dat hij nog steeds zijn familie herkent en dat er momenten van contact en herkenning zijn.
Fundacion Alzheimer Aruba benadrukt dat FTD daardoor gemakkelijk kan worden verward met andere aandoeningen wanneer artsen, patiënten en familieleden niet weten welke veranderingen in gedrag, taal of beweging bij de ziekte kunnen horen.
De voorlichtingsavond is vrij toegankelijk voor mantelzorgers, zorgprofessionals, studenten en andere belangstellenden. Volgens de stichting moet betere kennis bijdragen aan eerdere herkenning, een juiste diagnose en betere ondersteuning van families die met neurocognitieve aandoeningen te maken krijgen.
