ORANJESTAD – Kimberley van Ardennen zou een week vakantie vieren op Aruba en daarna met haar vriend doorreizen naar New York. In plaats daarvan kreeg haar familie op zondag 13 september vanuit Aruba het bericht dat de 23-jarige Nederlandse bij een ongeluk met een UTV was omgekomen. Bijna twee weken later probeert de familie nog altijd te begrijpen wat er precies is gebeurd. Niet omdat zij iemand wil aanwijzen als schuldige, zegt nicht Stephanie Schuman, maar omdat verschillende verhalen over de laatste momenten van Kimberley volgens haar niet met elkaar overeenkomen. Jashin Baroud sprak met haar in zijn programma Riba Kaya op Curaçao 101.1 FM.
Voor de familie begint het verhaal niet bij de UTV, maar thuis in Nederland. Bij een jonge vrouw die volgens haar nicht juist niet bekendstond als iemand die risico’s nam.
Kimberley woonde bij haar oma. Ze had haar rijbewijs, maar autorijden vond ze lange tijd spannend. Toen ze later via haar werk een auto kreeg, ging ze wel rijden, maar nog altijd niet graag.
Haar oma moet drie dagen per week naar de nierdialyse. Wanneer andere familieleden haar niet konden brengen en Kimberley werd gevraagd het over te nemen, kon ze daar volgens Schuman dagen van tevoren tegenop zien.
„Dan had ze daar gewoon twee dagen lang van tevoren buikpijn van”, vertelt haar nicht. Druk verkeer, parkeren en onbekende situaties achter het stuur vermeed ze liever.
Juist daarom heeft de familie moeite met het beeld dat Kimberley op Aruba zelf achter het stuur van een UTV zou zijn gestapt.
Van vakantie naar een telefoontje
Kimberley was met haar vriend op vakantie. Na Aruba stond New York op het programma. Daarna zou ze weer naar Nederland terugkeren.
Op zondagavond 13 september veranderde dat plan dramatisch.
Een familielid kreeg bericht dat er op Aruba een ongeluk was gebeurd. Kimberley zou zijn overleden. Haar vriend vertelde de familie dat de UTV over de kop was geslagen en dat nog was geprobeerd haar te reanimeren.
„Toen sloeg er bij ons een onbeschrijfelijke paniek toe”, zegt Schuman. „Ze gaat met haar koffer de deur uit om op vakantie te gaan. Om een mooie reis te maken samen met haar vriend.”
In de eerste uren overheerst vooral ongeloof. De vragen komen later.
Verschillende verhalen
Volgens Schuman is aanvankelijk uitgegaan van het scenario dat Kimberley de UTV bestuurde. Een forensisch arts verrichtte een schouw, maar volgens de familie bleef verder technisch onderzoek beperkt.
In de dagen daarna kreeg de familie ook andere verhalen te horen. Mensen zouden hebben gezegd Kimberley achterin het voertuig te hebben gezien, terwijl de twee mannen voorin zaten.
Dat bewijst volgens Schuman niet dat de eerste lezing onjuist is, maar de tegenstrijdige verhalen hebben wel twijfel gezaaid.
„Of dat echt de waarheid is, dat zij gereden heeft, dan hebben we daar ook vrede mee”, zegt ze. „Maar dan kunnen we het wel laten rusten.”
De familie hoopt daarom iemand te vinden die het ongeluk zelf heeft gezien en kan vertellen wie waar in de UTV zat. Schuman benadrukt dat het haar niet gaat om het aanwijzen van een schuldige.
Onderzoek
Het onderzoek naar het ongeluk is inmiddels overgenomen door de Koninklijke Marechaussee, omdat bij het incident ook een militair betrokken was. Volgens Schuman gaat het vooralsnog niet om een strafrechtelijk onderzoek.
De familie wil vooral weten of het beeld dat direct na het ongeluk ontstond klopt. Dat beeld wijkt volgens haar sterk af van de Kimberley die zij kende.
Schuman omschrijft haar nicht als zacht, zorgzaam en voorzichtig. Niet als iemand die gemakkelijk iets gevaarlijks zou doen. Dat zegt op zichzelf niets over wat er op Aruba is gebeurd, maar verklaart waarom het voor de familie moeilijk is de eerste lezing zonder verdere vragen te accepteren.
Plannen voor later
Kimberley was volgens haar familie bezig een zelfstandig leven op te bouwen. Ze had een goede baan en wilde samen met haar vriend een huis kopen.
„Ze stond gewoon echt in de bloei van haar leven”, zegt Schuman.
Kort voor Kimberleys overlijden was ook haar opa gestorven. Hij was volgens de familie bijzonder trots op haar. Kimberley had altijd hard gewerkt op school en was volgens haar nicht iemand over wie binnen de familie vrijwel nooit een kwaad woord viel.
Voor de familie gaat de zoektocht naar antwoorden daarom ook over de manier waarop Kimberley herinnerd zal worden.
„Omdat ze zo’n eerlijk persoon is, willen wij haar niet in een leugen heen laten gaan”, zegt Schuman.
Tegelijkertijd spreekt de familie met warmte over de reacties vanuit Aruba. Veel mensen hebben contact gezocht, informatie gedeeld of steun betuigd.
„Het is ongekend hoeveel liefde en steun wij vanuit Aruba hebben mogen ontvangen”, zegt Schuman. „Dat is haast met geen pen te beschrijven.”
Wat voor de familie overblijft, is de vraag die sinds die zondag boven alles hangt: wat is er precies gebeurd?
